Missionair zijn altijd een kwestie van identiteit

Missionair zijn altijd een kwestie van identiteit

Begrafenisgemeente
Als ik zoiets hoor, komen er bij mij gelijk allerlei dromen los: “Zou deze gemeente niet de begrafenisgemeente van hun regio kunnen zijn? Een gemeente met een pastoraal hart, die rouwende mensen een rouwverwerkingstraject aanbiedt. Een gemeente die uitblinkt in haar gastvrijheid met zelfgebakken cakes, taarten en met liefde gemaakte broodjes. Een gemeente die voor de rouwende familie na een jaar een herdenkingsdienst aanbiedt, waarin het leven van de overledene wordt gevierd en het evangelie kan klinken.  Een gemeente die handelt vanuit haar roeping en identiteit in plaats van dat ze voortdurend op zoek moeten gaan naar een nieuw missionair project om te gaan doen.”

Wie roept God ons om te zijn
Stel je voor dat gemeentes stoppen met het stellen van de vraag: ‘Wat gaan we doen om mensen te bereiken?’ En zich richten op de belangrijkere vraag: ‘Wie roept God ons om te zijn?’ Stel dat ze niet de gemakkelijke weg van een Alpha-cursus kiezen, maar de tijd nemen om echt na te denken over de vragen: ‘Wie zijn wij? Wat is onze kracht? Waar roept God ons voor?’ Wat voor een geweldige toekomst en betekenis ligt er dan voor hen nog in het verschiet! Daar kan ik echt blij van worden…

terug